गीत
शाश्वत पराजुली
शिरमाथिको वनफूल पनि देउरालीमै झरिदियो
साँचेको यो मनफूल पनि नफक्रिँदै मरिदियो ।
सुसाउने सल्लाले नि गीत गाउन छोडेको छ
मेरो मनको नाइकेले बाटो अन्तै मोडेको छ
आकाशको जूनफुल पनि कुन्नि कता सरिदियो
साँचेको यो मनफूल पनि नफक्रिँदै मरिदियो ।
नजानिँदो गरी दुख्ने तीर मनमा गढेको छ
डँढेलोमा परी मनका सारा खुसी डढेको छ
श्रृ
ङ्गारको सुनफूल पनि ओझेलमा परिदियो
साँचेको यो मनफूल पनि नफक्रिँदै मरिदियो ।
सानेपा,ललितपुर, २०५९ माघ २०
